هم نفس

"اشک هایت را به دست هایم بسپار که شاید باران نگاهم آرام گیرد"

   

angel.jpg crying angel image by fallenangelharmony

 

نگات مثل غروبه خیلی غریبه                 مثل غرور  قوی ولی ضعیفه

صدات خیلی برام عجیبه                       مثل طلوع روشنه و لطیفه

مثل خواب،یک احساس ملایم                همش مثل خاطرات قدیمه

صداتو میشناسم ولی نگات چی؟          همونه که میگفت همش باهام رفیقه؟

همونی که گفت تنهام نمی ذاره؟          حالا چی ؟حالا چرا غریبه؟

حالا چرا تنهای تنهام ؟                        آدمیزاده دیگه خیلی ضعیفه

آره فهمیدم ،حالا شناختم                    آخه چشمات رفته دنبال یکی دیگه

میدونستی از صدات شناختم؟              که کی بودی و چه کردی با منی که . .

کنارت بودم و چشمامم غریب نیست      برو باز هم بگو این کیه دیگه

من همونم که پری آسمونت بودم         هنوز یادته که سنگ صبورت بودم؟

درد دلات یادته تو شب مهتاب؟            جز من کی به حرفات گوش می داد؟

اصلا من چرا دارم واسه تو میگم          تو غریبی واسه من همه میگن

هنوز میگم چشات واسم غریبه           غریبی آشنا و خیلی عجیبه

 

                                                                             شعر از : زهرا (خودم)

 

سلام به همه ی اونایی که جیگرن ! و مخصوصا جیگر طلان ! و منو تنها نمی ذارن.

همتونو دوست دارم چه بیاین چه نیاین . به زودی می فهمید ! (مخصوصا بعضیا ! قابل توجه اونا!)

راستی ! شعر چطور بود؟ خیلی زور زدم براش!! مگه کلماتش جور میشد !! بالاخره یه آش خاله

تحویلتون دادم! که اگه توش نمک وفلفل بریزین می شه آش شله قلمکار !

الان خیلی خوشحالم چون میخوایم بریم مسافرت ! میریم اصفهان ! هورا ! امروز وفردا وسایل رو جمع

میکنیم پس فردا میریم !

دلم برای همتون تنگ میشه خیلی ! قول می دم اونجا که رفتم شعر بنویسم که وقتی برگشتیم آپ کنم.

از همتون خداحافظی میگیرم.

                          " هم نفس های من خدانگهدار "

 

نوشته شده در پنجشنبه پانزدهم مرداد 1388ساعت 5:39 قبل از ظهر توسط زهرا|

 

بی نام ، نامت را صدا زدم.

بی صدا ،نامت را گفتم.

بی گفتار ، نگاهت کردم.

بی نگاه، دلم را دادم.

بی دل آزرده شدم.

بی آزار بودم، شکستم.

شکستم و نشستم و . . . .

بی صدا، بی گفتار، بی نگاه ، بی دل و بی آزار ، نامت را "بی نام " گذاشتم .

                                                                                       شعر از: زهرا

نوشته شده در چهارشنبه هفتم مرداد 1388ساعت 1:28 قبل از ظهر توسط زهرا|

                                                                                                            

  

 

 زندگی آبی است 

  زندگی مانند آبی است

همرنگ آبی ها، همراه ماهی ها

زندگی رودی ست همرنگ رودخانه ، مانند پروانه

زندگی گذر لحظه هاست، لحظه های از تو جداست 

زندگی بازی بچه هاست ،گربه وموش و کدخدا ست

زندگی مانند آبی است که درون رودهاست

می گذرد از بازی بچه ها

 می گذرد با آبی ها

 زندگی میگذرد. . . . .  

                                                   شعر از : زهرا

نوشته شده در یکشنبه بیست و یکم تیر 1388ساعت 11:49 بعد از ظهر توسط زهرا|

روزی روزگاری در آن زمانها که آسمان پر از ستاره بود و ماه با نور ملایمش خودنمایی میکرد.من در ساحلی آرام نشسته بودم .نرمی شن ها را در زیر پاهایم احساس میکردم و نسیم نوازشگری رابر روی صورتم احساس میکردم. حال وهوای آن زمان باعث شد که به گذشته برگردم و زیر نور مهتاب او را به خاطر بیاورم. او راکه از همه کس بیشتر دوست داشتم او را که جانم را فدایش می کردم و صادقانه و پاک وبا تمام وجود دوستش داشتم.

 ما عاشقانه به هم عشق را هدیه می کردیم . او را نمی دانم ولی من هیچ وقت نمی توانم روز هایی که وجودش را در کنارم احساس میکردم فراموش کنم. او گرم وصمیمی بود. مهربان وشیرین بود واصلا با بی وفایی میانه ای نداشت. اما . . . . . . . . .

دفتر زندگی ورق خورد . ورق خورد . ورق خورد تا به صفحه ی بی وفایی رسید . . . . .

هیچ کس وفا نداشت . من طرد شده بودم . همه اش هم تقصیر اون دختری بود که . . .

بگذریم. حتی یاد آوری خاطراتش برایم دردناک است. به او گفتم یا من یا اون یکی را انتخاب کنمن تحمل بی وفایی را ندارم . . . . .

. . .

. . . . .

حالا خسته ام . تنهام . جای خالی او را در تمام وجودم حس میکنم . دوست دارم از ته دل فریاد بزنم وبگویم اشتباه کردم هر چه گفتم و هرچه کردم همه خطا بود اگر چه می دانم حق با من است  ولی من  این حق را نمی خواهم من فقط روزهای باهم بودن را می خواهم من فقط صحبت های دلنشینش را آن صدای گرم وصمیمی و زیبایش را آن دل بامحبتش را می خواهم من سختی ومشکلاتش را می خواهم من. .  . . . . . . . من این همه میخواهم و اون یه چیز می خواست  . . . . . . . .

"تنهایم بگذار تو خود خواهی "

من هم به خاطر حرمت عشقم دم بر نزدم و خودم را به دلیل خود خواهی ام سرزنش کردم و تنهایش گذاشتم. و خودم را نه تنها از دفتر زندگی او بلکه از دفتر زندگانیم پاک کردم و هیچ وقت دوباره نگفتم :                 

                                           "باتمام وجود دوستت دارم"  

 

پ .ن : داستان اوج خستگی و تنهایی را نشان میدهد و میگوید با اینکه آن دختر می دانست اشتباه از او نبوده حاضر بود پسر را با تمام مشکلاتش و با تمام بی وفایی هایش قبول کند.

  

سلام به همه ی دوستان گلم این داستان کوتاهی که نوشتم از خودم بود ولی مسلما خاطرات خودم نبود! اگر یه جاهای داستان کم توضیح دادم یا ناقصه به بزرگواری خودتون ببخشید. خوب داستان کوتاهه دیگه! منتظر نظرات دلنشینتون در باره ی این داستان هستم.

نوشته شده در یکشنبه چهاردهم تیر 1388ساعت 9:57 قبل از ظهر توسط زهرا|

یه عاشق تنها وخسته                                               یه گوشه چشاشو بسته 

خیلی بد دردو میدونه                                                 ولی هنوز بی همزبونه

 نمی فهمه که گناهش چی بود                                   درد این دل زارش چی بود

 چرا هیچکس حرفشو نفهمید                                      آخه اون چرا پیشش نموند ؟

کجا رفتو خودشو فدا کرد                                              همه ی قصه ها رو رها کرد؟

 قصه هایی که با دل و جون                                          با دلش میگفتا نه با زبون

پس چی شد همه رو رها کرد                                      رفتشو این دلو بی دوا کرد

چرا دیگه منو دوست نداره؟                                        کاش میشد کاش میشد ببینمش دوباره

 ولی میدونم دگه سودی نداره                                    دل منم طاقت دوری نداره

 دوباره ببینمش یادم بیاد                                           روزهای گل و پروانه وستاره

نفسم بود ولی کجا رفت ؟                                        آخه چرا بدون دعا رفت ؟ 

چیزی نمی خواستم جز سلامتیش                            خوب دیگه رفت پی راحتیش

مهم نیست دعای خیرم همرات                                  دیگه آب هم نمیریزم پشت پات

 دوست داشتی بری که رفتی                                   دیگه چی می خوای ازمن ؟بدبختی؟

تو که رفتی چرا فکرتو نبردی                                      خواستی آزارم بدی با گردن کلفتی؟

 هر چی بینمون بود دیگه رها کردم                              این قصه ام ناتمام...

 

                                                                                    شعر از: زهرا ( خودم!)

سلام دوستان خوبم! این که نوشتم اولین شعری بود که گفتم.

 اگه بعضی جاهاش یه کم ناموزونه (!!!) به بزرگواری خودتون ببخشید.

خوب به هر حال اولی بود دیگه!

نوشته شده در جمعه دوازدهم تیر 1388ساعت 9:28 قبل از ظهر توسط زهرا|

بعضی ها زندگی میکنند ...

بعضی ها نفس می کشند که زندگی کنند...

بعضی ها زندگی می کنند که نفس بکشند......

فاصله ی هستی تا نیستی فقط یک نفس است...............

فاصله ی نیستی تا هستی یک نفس دیگر.....................

ای هم نفس هستی یا نیستی ام را مدیون توام ....................

با تو هستم وبی تو نیستم...........

نوشته شده در پنجشنبه یازدهم تیر 1388ساعت 4:0 قبل از ظهر توسط زهرا|

زندگی زیباست ای زیبا پسند

زنده اندیشان به زیبایی رسند

آنچنان زیباست ای بی بازگشت

کز برایش می توان از جان گذشت



با سلام خدمت دوستان عزیز. امیدوارم حالتون خوب باشه .من زهرا هستم. 16 ساله . و از این به بعد این وبلاگ رو می نویسم. امیدوارم لحظات خوشی را در این وبلاگ سپری کنید.

مرا به عنوان دوست جدید خود بپذیرید.

نوشته شده در شنبه ششم تیر 1388ساعت 7:17 قبل از ظهر توسط زهرا|



قالب جدید وبلاگ پیچك دات نت